De scholen gaan weer bijna open, de baby begint op de crèche, gaat naar een gastouder, een nanny of brengt meer tijd door met zijn grootouders... en met deze nieuwe kinderopvangregelingkomen er vaak vragen naar boven over de RAPLEY-METHODE en de maaltijden.
"Zullen ze de RAPLEY-METHODE ?"
"Wat als ze bang zijn voor klontjes?" "
Bij oma geven ze hem dingen die ik thuis niet geef... wat moet ik doen?"
Of de klassieke vraag: "Waarom eet hij alles op de crèche, maar weigert hij het bij mij?" 😅
Het goede nieuws is dat babyvoeding niet overal precies hetzelfde hoeft te zijn.
Baby's kunnen zich aanpassen aan verschillende omgevingen, verschillende mensen en verschillende gewoonten. Het doel is niet dat iedereen de maaltijden die je thuis eet precies nabootst, maar eerder dat ze begrijpen welke regels essentieel zijn, welke kunnen worden aangepast en hoe ze kunnen communiceren zonder van elke maaltijd een diplomatieke topconferentie te maken.
Allereerst: het overbrengen van de essentiële regels van de RAPLEY-METHODE
Wanneer de baby wordt opgevangen, is de eerste stap simpelweg uitleggen hoe hij/zij thuis eet.
Sommige mensen zijn al heel bekend met babygeleide voeding. Voor anderen kan het best vreemd zijn om een baby van 6 of 7 maanden een stukje broccoli te zien pakken.
En dat is begrijpelijk.
Probeer niet koste wat kost te overtuigen, maar leg concreet uit wat de baby al kan, welk voedsel hij gewend is te eten en welke belangrijke regels er zijn.
U kunt met name onze essentiële veiligheidsregels van RAPLEY-METHODE: doorgeven de baby moet goed gepositioneerd zijn, het voedsel moet een geschikte textuur en vorm hebben, de maaltijd moet altijd onder toezicht van een volwassene plaatsvinden en de baby moet actief deelnemen aan de maaltijd.
Het kan ook nuttig zijn om het verschil uit te leggen tussen echte verstikking en de kokhalsreflex, die erg indrukwekkend kan zijn als je die nog nooit hebt gezien.
Het is niet de bedoeling om oma een handleiding van 47 pagina's te geven 😅
Enkele duidelijke en belangrijke stukken informatie zijn vaak beter dan een lawine aan aanbevelingen.
U kunt bijvoorbeeld het volgende verzenden:
- essentiële veiligheidsregels;
- Enkele voorbeelden van formaten die de baby al beheerst;
- Voedingsmiddelen die je moet vermijden of waar je je op moet aanpassen;
- de manier waarop je wilt dat hun honger en verzadiging worden gerespecteerd;
- Eventuele reeds vastgestelde allergieën en de bijbehorende instructies.
De rest kan geleidelijk aan geleerd worden.
Hoe kan ik de RAPLEY-METHODE voortzetten als er kinderopvang is geregeld?
Als de crèche, de oppas, de gastouder of de grootouders vertrouwd zijn met de RAPLEY-METHODE , is dit uiteraard de eenvoudigste situatie.
Als je baby net begint met vaste voeding, hoef je niet meteen al zijn of haar maaltijden overal na te bootsen. Borstvoeding of flesvoeding blijft een essentieel onderdeel van het dieet, en nieuwe voedingsmiddelen kunnen geleidelijk worden geïntroduceerd.
Als de baby zich wat meer op zijn gemak voelt, is het een goede oplossing om de persoon die voor hem/haar zorgt een maaltijd voor te schotelen
Het observeren van een baby die een stukje voedsel vastpakt, het naar de mond brengt, erop kauwt met het tandvlees of een kokhalsreflex onder controle houdt, is vaak veel geruststellender dan tien theoretische verklaringen.
Je kunt ook laten zien hoe je bepaalde voedingsmiddelen kunt aanbieden, afhankelijk van hun leeftijd en ontwikkelingsniveau.
Wat als de persoon die op de baby past bang is voor stukjes voedsel?
Dit is een uiterst veelvoorkomende situatie.
Een kinderdagverblijf kan anders te werk gaan. Een gastouder of nanny is mogelijk niet getraind in de RAPLEY-METHODE . Een grootouder heeft wellicht simpelweg een heel andere aanpak ervaren bij het introduceren van vast voedsel.
Dit betekent niet dat je de RAPLEY-METHODE moet laten varen.
Afhankelijk van de situatie kan de baby elders gepureerd voedsel, compote, yoghurt of andere geschikte texturen krijgen en vervolgens zelfstandig verder eten wanneer hij of zij bij u is.
Je kunt hem ook voorgevulde lepels om hem tijdens sommige maaltijden actief te houden.
Het introduceren van vaste voeding hoeft niet in alle omgevingen exact hetzelfde te gebeuren om de autonomie van een baby verder te ontwikkelen.
Het allerbelangrijkste is dat de aangeboden texturen geschikt blijven voor de mogelijkheden van de baby en dat de maaltijden in veilige omstandigheden plaatsvinden.
"In mijn tijd deden we dat niet zo."
Bij grootouders is de moeilijkheid niet altijd alleen de angst voor stukjes. 😅
Aanbevelingen zijn geëvolueerd, kennis is veranderd en sommige gewoonten rondom kindervoeding verschillen van die van voorgaande generaties.
Zodat je kunt horen:
"Hij eet bijna niets!"
"Weet je zeker dat hij dat kan eten?"
"Een klein lepeltje voor oma..."
"Hij moet het op de een of andere manier afmaken."
Of, omgekeerd, ontdek dat sommige eetgewoonten niet helemaal bij die van jou passen.
Het doel is niet per se om de mensen om je heen ervan te overtuigen dat jouw manier van doen de enige juiste manier is om een baby te voeden.
Aan de andere kant kun je de regels waar je op staat duidelijk uitleggen en vooral waarom sommige ervan belangrijk zijn.
Welke regels moeten absoluut niet onderhandelbaar blijven?
Dit is waarschijnlijk het belangrijkste onderscheid om te maken wanneer een baby regelmatig buitenshuis eet.
Veiligheid is niet onderhandelbaar.
Een goede voorbereiding, toezicht tijdens het voeden, geschikte texturen en vormen van voeding, preventie van verstikkingsgevaar en respect voor eventuele allergieën zijn essentieel voor iedereen die een baby voedt.
Er moeten ook enkele belangrijke aanbevelingen met betrekking tot de voeding van de baby worden overgebracht, met name over voedingsmiddelen die niet geschikt zijn voor hun leeftijd.
Het is echter niet nodig dat alles tot op de millimeter nauwkeurig wordt gereproduceerd.
De gerechten zijn misschien niet hetzelfde. De maaltijd kan twintig minuten later plaatsvinden. Oma zal haar courgette anders bereiden. De baby eet misschien meer tijdens de lunch en minder 's avonds.
En dat is prima.
Anders zijn betekent niet per se slecht zijn.
Wat als de grootouders ander eten aanbieden?
Dit is een kwestie die snel gevoelig kan komen te liggen, vooral wanneer de gewoonten met betrekking tot suiker, zout of bepaalde voedingsmiddelen van generatie op generatie verschillen.
U heeft het volste recht om uw voorkeuren met betrekking tot het dieet van uw kind kenbaar te maken. Maar niet alle verschillen zijn per definitie even belangrijk.
Een goede manier om het gesprek aan te gaan, is door onderscheid te maken tussen wat betrekking heeft op de veiligheid en aanbevelingen leeftijdsgebonden, waarbij instructies strikt moeten worden opgevolgd, en kleine, incidentele afwijkingen in het dagelijks leven, die soms met meer flexibiliteit kunnen worden geaccepteerd.
Als iets belangrijk voor je is, zeg dat dan duidelijk in plaats van te hopen dat de ander het wel raadt.
En als een gewoonte je stoort, leg dan uit waarom, zonder meteen een oordeel te vellen over hoe je ouders je dertig jaar geleden hebben opgevoed. 😉
Het doel blijft om een kader te creëren waarin iedereen weet wat er echt toe doet.
"Op de crèche eet hij alles. Thuis weigert hij. Waarom?"
Dit kan een bijzonder frustrerende situatie zijn.
We pakken de baby op en komen erachter dat hij broccoli, vis en een groot deel van zijn maaltijd heeft gegeten.
Diezelfde avond kwam die beruchte broccoli op zijn bord terecht en werd plotseling publieke vijand nummer één. 😅
Dit gedrag is echter niet inconsistent.
Hij eet samen met andere kinderen
Door anderen te zien aanraken, proeven en eten, kunnen baby's worden aangemoedigd hetzelfde te doen. Imitatie kan een belangrijke rol spelen bij het leren, ook tijdens de maaltijden.
De persoon en de context veranderen
Een baby communiceert niet op dezelfde manier met zijn ouders, een professional in de kinderopvang of zijn grootouders.
Gewoonten, sfeer, schema's en interacties rondom maaltijden kunnen verschillen.
Thuis bevindt de baby zich in zijn vertrouwde omgeving
En het is ook daar dat de vermoeidheid die zich gedurende de dag heeft opgebouwd, iemands stemming, de huidige eetlust of simpelweg de wens om iets te weigeren, vollediger tot uiting kunnen komen.
Een wat complexere maaltijd thuis betekent niet automatisch dat je iets verkeerd doet.
Moeten we thuis nabootsen wat in de kinderopvang werkt?
Je mag natuurlijk nieuwsgierig zijn.
Vraag naar de maaltijden: Hoe laat eet de baby? Eet hij/zij samen met andere kinderen? Welk eten wordt er aangeboden? In welke vorm? Hoe is de sfeer?
Dit zou je wel eens interessante aanknopingspunten kunnen opleveren.
Maar je hoeft je keuken niet in een bijgebouw van de kinderkamer te veranderen.
En probeer vooral het volgende te vermijden:
"Maar op de crèche eet je het gewoon op!"
Laten we eerlijk zijn, die uitdrukking kan wel heel verleidelijk zijn. 😅
Blijf rustig eten aanbieden, zonder druk uit te oefenen. Een weigering thuis betekent niet dat je baby het eten niet meer lust of dat je een strategie moet bedenken om hem of haar het koste wat kost te laten eten.
Herhaaldelijk kennismaken met verschillende voedingsmiddelen, in een rustige en stressvrije omgeving, is onderdeel van het ontdekken van nieuwe voedingsmiddelen.
Wat als hij elders meer eet dan thuis?
Kijk nogmaals naar het dieet van de baby als geheel, in plaats van naar een enkele maaltijd.
Haar eetlust kan natuurlijk variëren, afhankelijk van de dag, het tijdstip, de hoeveelheid geconsumeerde melk, slaap, activiteit, ontwikkeling of algemene conditie.
Na een lange dag op de crèche hebben sommige baby's 's avonds gewoon minder honger of minder energie.
Het gaat er niet om dat elk bord perfect op elkaar aansluit.
Baby's leren geleidelijk hun honger- en verzadigingsgevoel te herkennen. Onze rol blijft om hen geschikte voeding aan te bieden in een veilige omgeving, zonder dat de hoeveelheid die ze eten een showtje wordt.
Als de weigeringen daarentegen zeer significant of aanhoudend worden, veel verschillende voedingsmiddelen of texturen betreffen, of u zich zorgen maakt over de groei of het dieet van uw kind, neem dan contact op met een zorgverlener.
📌 Deel dit bericht met iedereen die een baby voedt
Voordat de eerste diensten beginnen, kun je een heel eenvoudig lijstje maken.
Veiligheid: hoe de baby te positioneren en welke voedingsmiddelen of vormen te vermijden.
Huidige eetgewoonten: wat hij al eet en welke texturen hij aankan.
Autonomie: wat hij zelf kan pakken en hoe hij, indien nodig, een voorgevulde lepel kan gebruiken.
Honger en verzadiging: de baby hoeft zijn bordje niet leeg te eten.
Allergieën: reeds geïntroduceerde allergenen, bekende allergieën en specifieke instructies indien nodig.
Uw belangrijkste beperkingen: kies in plaats van twintig lastige regels om te onthouden, de regels die er echt toe doen voor uw gezin.
Deze korte mededeling helpt vaak om iedereen gerust te stellen, ook de ouders.
Accepteren dat een baby niet overal precies hetzelfde eet
Dit is waarschijnlijk de belangrijkste boodschap van dit artikel.
De baby zal geleidelijk ontdekken dat er verschillende manieren van eten zijn, verschillende mensen aan tafel en verschillende gewoonten, afhankelijk van de plek.
En dit aanpassingsvermogen heeft hij ook geleerd.
Het is niet jouw doel om elke hap te controleren wanneer hij niet bij je is.
Het gaat er vooral om een kader te creëren dat duidelijk genoeg is, zodat je vervolgens vertrouwen kunt hebben in de persoon die voor de baby zorgt en in de baby zelf.
En soms zorgt de acceptatie dat een maaltijd bij oma en opa net iets anders kan zijn ervoor dat iedereen meer van het moment geniet, zonder dat elk detail een bron van spanning wordt.
Samenvattend
De RAPLEY-METHODE kan prima worden voortgezet wanneer de baby naar de kinderopvang, een oppas, een gastouder of de grootouders gaat.
Het belangrijkste is om de veiligheidsregels en essentiële informatie over te brengen, en vervolgens te accepteren dat er van omgeving tot omgeving verschillen kunnen zijn.
Als de persoon die voor de baby zorgt nog niet gewend is aan vaste voeding, zijn er diverse aanpassingen mogelijk zonder dat dit ten koste gaat van alles wat je thuis al doet.
En als je baby meer of anders eet, of bepaalde dingen wel accepteert als hij of zij niet bij jou is, hoef je er geen wedstrijd van te maken tussen de crèche en jouw keuken. 😅
Observeer hem, praat met de mensen die voor hem zorgen en blijf hem zonder druk geschikte maaltijden aanbieden.
