Aan het begin van de RAPLEY-METHODEweten we over het algemeen waar we naartoe moeten: grote stukken, die voldoende smeltbaar zijn en gemakkelijk met de hele hand vast te pakken.
Maar enkele weken of maanden later rijst vaak een nieuwe vraag:
Vanaf welk moment moet je beginnen met het in kleinere stukjes snijden van voedsel?
Wachten we 8 maanden? 9 maanden? Tot de tanden doorkomen? Totdat je met je duim en wijsvinger kunt knijpen?
In werkelijkheid is er geen specifieke datum waarop je plotseling het hele babyvoedingsschema moet aanpassen.
De leeftijd kan als richtlijn dienen, maar het zijn vooral de vaardigheden van de baby, het grijpvermogen en het gemak waarmee hij of zij voedsel verorbert, die ons zullen leiden.
Leeftijd is een richtlijn, geen vaste grens
Twee baby's van dezelfde leeftijd zullen niet per se op dezelfde manier voedsel vastpakken, manipuleren of eten.
De ene zal nog voornamelijk zijn hele hand gebruiken, terwijl de andere al kleine stukjes tussen duim en wijsvinger zal vastpakken.
En dat is volkomen normaal.
De ontwikkeling van de onderdelen gebeurt niet van de ene dag op de andere. We zullen de grootte, vorm en textuur geleidelijk aanpassen aan wat de baby kan.
En het allerbelangrijkste: verschillende formaten kunnen perfect naast elkaar bestaan op hetzelfde bord.
In het begin: de baby grijpt met zijn hele hand
Aan het begin van de RAPLEY-METHODEgebruikt de baby meestal een palmaire greep : hij pakt het voedsel met zijn hele hand vast en sluit zijn vingers eromheen.
De kleine stukjes zijn daardoor nog steeds moeilijk te vangen.
Wij geven de voorkeur aan voedsel dat groot genoeg is zodat de baby het in zijn vuistje kan vasthouden, waarbij een deel van het stukje eruit steekt.
Een handig referentiepunt: een stuk ter lengte van ongeveer een volwassen vinger.
Bijvoorbeeld :
- een broccoliroosje met steel;
- een grote zoete aardappelfriet;
- een voldoende grote plak avocado;
- een kwart van rijp en geschikt fruit;
- Een pannenkoek of een omelet in reepjes gesneden.
Maar grootte is niet alles.
De textuur is net zo belangrijk : het voedsel moet zacht genoeg zijn zodat de baby het gemakkelijk in de mond kan fijnmalen of in stukjes kan breken.
Van nature harde voedingsmiddelen, zoals rauwe appels of wortels, moeten daarom eerst worden aangepast voordat ze worden aangeboden.
Vervolgens wordt de greep preciezer
Stapje voor stapje krijgt de baby meer controle over zijn handen en vingers.
Hij sluit niet langer simpelweg zijn hele vuist om een voedselitem: hij begint meerdere vingers met meer precisie te gebruiken.
Vanaf dat moment kunnen we de formaten geleidelijk aan verder variëren.
Het is niet nodig om direct van de grote stok naar het kleine kubusje te gaan.
Je kunt verschillende maten en vormen op hetzelfde bord aanbieden en observeren hoe de baby ermee omgaat.
Het doel is niet om hem een "stap" te laten zetten, maar om hem te laten blijven experimenteren met voedsel dat is aangepast aan zijn mogelijkheden.
Wanneer de duim-wijsvingergreep verschijnt
Naarmate hun fijne motoriek zich ontwikkelt, beginnen baby's geleidelijk aan kleine voorwerpen tussen hun duim en wijsvinger.
Dat is de beroemde klem.
Het verschijnt vaak rond de 9 maanden, maar nogmaals: dit is slechts een richtlijn.
Als de baby de pincetgreep onder de knie heeft, worden kleine voorwerpen veel interessanter voor hem, omdat hij ze nu zelfstandig kan vastpakken.
Dan kunnen we meer gaan aanbieden:
- kleine stukjes geschikt voedsel;
- kleine smeltblokjes;
- voedsel in kleinere stukjes gesneden;
- items die hij één voor één van zijn bord kan kiezen.
Dit betekent niet dat alle grote stukken verwijderd moeten worden.
Een baby kan prima een groot stuk broccoli eten, samen met kleine stukjes ander voedsel.
Hoe weet je of je baby klaar is voor kleinere stukjes?
Kijk niet alleen naar zijn leeftijd, maar observeer hem tijdens de maaltijden.
Je kunt de opmaak geleidelijk aanpassen wanneer je bijvoorbeeld merkt dat:
- De baby pakt voedsel met meer precisie vast;
- Hij gebruikt steeds minder van zijn hele handpalm;
- Hij begint zijn vingertoppen te gebruiken;
- De duim-wijsvingergreep verschijnt;
- Het kan de formaten die u al aanbiedt probleemloos verwerken;
- Hij lijkt er geen moeite mee te hebben om voedsel naar zijn mond te brengen en ermee te spelen.
Je hoeft niet aan alle eisen te voldoen voordat je iets nieuws voorstelt.
We observeren, we testen een geschikte methode en we kijken hoe de baby het doet.
Stukgrootte en textuur: dit zijn niet dezelfde dingen
Dit is een belangrijk punt.
Het feit dat een baby een klein stukje kan vastpakken, betekent niet automatisch dat hij klaar is om elke textuur.
Het grijpvermogen zegt ons vooral iets over de fijne motoriek en het vermogen om voedsel vast te pakken.
Tegelijkertijd ontwikkelt de baby geleidelijk aan ook vaardigheden zoals bijten, kauwen, voedsel in de mond bewegen en slikken.
De textuur van de maaltijden kan daarom ook geleidelijk veranderen, afhankelijk van wat de baby aankan.
We blijven voedingsmiddelen die verstikkingsgevaar opleveren aanpassen, ongeacht de leeftijd van de baby.
En hoe zit het met de tanden in dit alles?
Je hoeft niet te wachten tot je een volledig gebit hebt om de onderdelen te laten evolueren.
Baby's kunnen veel zachte voedingsmiddelen met hun tandvlees fijnmalen.
Het uiterlijk van de tanden is daarom niet het belangrijkste criterium voor het bepalen van de grootte van de stukken.
Ook hier kijken we vooral naar de textuur van het voedsel en de vaardigheden van de baby.
Wanneer moet je een lepel of een vork aanbieden?
Bestek kan geleidelijk aan ook onderdeel van de maaltijd worden.
En je hoeft niet te wachten tot de baby helemaal zelf een lepel perfect kan gebruiken.
Voor gerechten die niet gemakkelijk met de handen kunnen worden opgepakt, zoals yoghurt, pap of bepaalde dikke puree, kunt u een voorgevulde lepel.
Je vult de lepel en legt hem vervolgens neer of geeft hem aan de baby, zodat hij of zij hem zelf kan vastpakken en naar de mond kan brengen.
De lepel fungeert dan simpelweg als drager .
Naarmate de tijd verstrijkt en de coördinatie zich ontwikkelt, zal de baby geleidelijk aan proberen zelf een lepel te vullen of een klein vorkje te gebruiken.
Nogmaals, er wordt geen show verwacht: in het begin zal er waarschijnlijk net zoveel eten op en rond de kinderstoel liggen als in de mond van de baby. 😅
Enkele veiligheidsrichtlijnen om in gedachten te houden
Ook als de baby handiger wordt, blijven de basisveiligheidsregels hetzelfde.
De baby moet aan de volgende eisen voldoen:
- correct geïnstalleerd en voldoende recht;
- wakker en klaar om te eten;
- Hij stond tijdens zijn maaltijden altijd onder toezicht.
Het voedsel moet geschikt blijven om verstikkingsgevaar te beperken.
En het allerbelangrijkste: wij bieden het de baby aan, we stoppen het eten niet rechtstreeks in zijn of haar mond.
Wat als de baby nog steeds de voorkeur geeft aan grote stukken?
Wij maken ons geen zorgen.
De komst van de clip betekent niet dat de baby de formats die hij/zij tot nu toe gebruikte, moet opgeven.
Je kunt prima doorgaan met het aanbieden van grote stukken en geleidelijk aan kleinere formaten toevoegen.
Sommige baby's zullen meteen elk erwtje met chirurgische precisie willen pakken. Anderen zullen nog een tijdje grote fans van broccoli blijven, die ze met hun hele hand zullen verslinden. 😅
Beide kunnen volkomen consistent zijn in hun ontwikkeling.
Samenvattend
| Wat ik observeer bij de baby | Wat ik kan bieden |
|---|
| Hij grijpt voornamelijk met zijn hele hand | Grote, smeltende brokken die uit zijn vuist steken |
| Zijn greep wordt preciezer | Verschillende vormen en steeds kleinere stukjes |
| Hij gebruikt de duim-wijsvinger-knijptechniek | Kleine, geschikte stukjes die hij één voor één kan pakken |
| Zijn coördinatievermogen verbetert | Meer experimenteren met lepel en vork |
Er is dus geen specifieke dag waarop je van grote naar kleine stukken moet overschakelen.
De liedjes ontwikkelen zich mee met de baby, niet met de kalender.
Let op haar handen, de manier waarop ze met eten omgaat en hoe ontspannen ze zich voelt tijdens de maaltijden: dit geeft je de beste aanwijzingen om haar eetpatroon geleidelijk aan te veranderen.
6 antwoorden